Als een lindedans
vliegen seizoenen voorbij -
duizelingwekkend
De laatste negen zomer-haiku zijn maandag 14 september om 23:00 uur op het vernieuwde Heuvelplein aan de drie Linden gehangen.
Deze lindeboompjes, die er overigens niet erg florissant bij staan (verdroogd hoor ik van een kenner), zijn enten van de oude Tilburgse linde van de Heuvel die op 27 april 1994 moest wijken voor de toenmalige herinrichting van het plein. Veel Tilburgers waren ontdaan over het verdwijnen van dit eeuwenoude monument en over de manier waarop dit tot stand kwam. Het kappen van prominente bomen wordt sindsdien met dit debacle geassocieerd, zoals in deze beelden uitgedrukt wordt.
De linde is van oudsher een boom met een centrale functie die stamt uit pre-christelijke tijden toen de boom o.a. bij de Kelten en Germanen als heilig werd beschouwd. Een vruchtbaarheidscultus rond de godin Freya, die in de boom zou huizen, was het begin van de lange traditionele associatie van de linde met relaties en huwelijken. Tot ver in de 20e eeuw werden lindedansen gehouden waarbij jonge mensen de gelegenheid hadden om een potentiële huwelijkspartner tegen te komen. De linde wordt in verschillende culturen een positieve invloed aangerekend en was het middelpunt van uiteenlopende bijeenkomsten waaronder bestuurlijke en juridische. Geen wonder dus dat de linde iets los maakt bij mensen en dat men ze wil koesteren.
Over de oude Tilburgse linde is in 2000 een boek verschenen waarin bioloog Henk Kuiper laat zien dat het niet zomaar een boom was en waarin alle wetenswaardigheden aan bod komen en veel historisch (beeld)materiaal verwerkt is: Tilburg, vijf eeuwen rond een ‘heilige’ Linde (isbn 90-288-1142-7).
